Σάββατο, 13 Ιουνίου 2015

Ένας κύκλος έκλεισε..σήμερα....ανάμεικτα συναισθήματα...χαράς....συγκίνησης.....και αυτό το συναίσθημα του αποχωρισμού....που όσο περνούν τα χρόνια....τόσο...πιο δυσκολο γίνεται.....(γιατί άραγε;;;;)

Μια ολόκληρη χρονιά, μαζί, ταξιδέψαμε στα μονοπάτια του παιχνιδιού..(.γιατί εμείς με το παιχνίδι μαθαίνουμε.....) ...των παραμυθιών, των ανακαλύψεων, της γνώσης, της κοινωνικοποίησης.....και πόσα άλλα.......του γέλιου. του πόνου, της χαράς και της θλίψης....της αγκαλιάς, της συνεργασίας.....ΜΑΖΙ!!!!
  ΣΟΥ ΕΥΧΟΜΑΣΤΕ ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ....ΚΑΙ ΚΑΛΗ ΑΠΟΛΑΥΣΗ ΣΤΗ ΣΤΡΑΤΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ!!!

ΚΟΝΤΑ ΜΑΣ Ο ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΓΟΝΕΩΝ...ΤΟΥΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΓΙΑ ΟΛΑ!!!!










ΞΑΠΛΩΣΑΜΕ ΣΤΟ ΧΟΡΤΑΡΙ....ΜΑΣ ΧΑΙΔΕΨΕ Ο ΗΛΙΟΣ.....ΚΑΙ ΑΠΟΛΑΥΣΑΜΕ ΤΟΥ ΟΥΡΑΝΟ!!!

ΑΓΚΑΛΙΑΣΤΗΚΑΜΕ!!!

ΣΤΕΙΛΑΜΕ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΜΑΣ!!!








ΠΑΙΞΑΜΕ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ!!!


ΧΟΡΕΨΑΜΕ!!!


ΓΡΑΜΜΑ ΕΝΟΣ ΠΑΙΔΙΟΥ ΠΟΥ ΤΕΛΕΙΩΣΕ ΤΟ ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ

Είμαι έξι ετών και μόλις τελείωσα το νηπιαγωγείο. Δε ξέρω τι περίμεναν οι άλλοι από εμένα. Ξέρω όμως τι έμαθα στο νηπιαγωγείο. Και θα σας τα πω (ελπίζω να τα θυμηθώ όλα):
Έμαθα να κάνω φίλους
και να αγαπώ τους σκύλους
κι όλα τ’ άλλα ζώα
που όπως είδα είν’ αθώα.
Έμαθα πολλά κι άκου τα καλά:
να μοιράζομαι, να φαντάζομαι,
να παίζω με κανόνες και να συνεργάζομαι,
να νιώθω και να λέω,
να ζητώ δίχως να κλαίω
να με ακούνε κι άλλοι,
να με δέχονται
κι όταν μαζί μου διαφωνούν- πάλι
να με καταδέχονται.
Έμαθα να κάνω ερωτήσεις
και να δίνω απαντήσεις
να αγαπώ τα παιδιά και τη δασκάλα
που μου έμαθε τα μικρά και τα μεγάλα
που μου μίλησε για εκείνα που υπάρχουν και δε βλέπω
και μου είπε ιστορίες
για εκείνα που βλέπω δίχως να υπάρχουν.
Έμαθα τεχνικές και υλικά
να ζωγραφίζω, να κόβω, να κολλάω,
να προσφέρω, να βοηθάω
έμαθα να αγαπάω
για το δίκιο να μιλάω.
Έμαθα ν’ ανήκω σε ομάδα
και πως δεν είμαι εγώ το μόνο νήπιο σε όλη την Ελλάδα.
έμαθα πως είμαι ξεχωριστός
πως είμαι ικανός και διαφορετικός
και πως είμαι του εαυτού μου
κι άλλου κανενός!
Και τώρα ετοιμάζομαι για το δημοτικό
σχολείο πιο μεγάλο και απαιτητικό
θα μάθω όπως μου είπαν πράγματα χίλια δυο
με λέξεις κι αριθμούς θα παίζουμε κρυφτό
μα θέλω να ζητήσω ακόμα κάτι
από σένανε, μαμά, και το μπαμπά αγάπη
απ’ το σχολείο μου λίγο χρόνο να συνηθίσω
μια αγκαλιά να ισορροπήσω
τώρα που σε άλλο σχολείο θα αρχίσω.
Μα μέχρι τότε ήθελα να σου πω
πως θα ‘ναι ΚΑ-ΛΟ-ΚΑΙ-ΡΙ
εγώ θα παίζω, θα γελώ
με παγωτό στο χέρι!
Θέλω θάλασσα και άμμο
θέλω να κυλιέμαι χάμω
μη με κυνηγάς μ’ ασκήσεις
βρες εσύ τώρα τις λύσεις
δεν κάνω προετοιμασία
γιατί δεν έχει ουσία!
Για μένα έχει σημασία
να σου πω τι θέλω…
Θέλω να παίξω, να παίξω, να παίξω
θέλω να τρέξω, να τρέξω, να τρέξω
θέλω να πλατσουρίσω, να σε βρέξω
θέλω να βγαίνουμε έξω
Γιατί πρέπει να θυμάσαι
εκτός απ’ τ’ όνομά μου με λένε και “παιδί”
εσύ δεν ήσουν τέτοιο δηλαδή;
Ο κόσμος μου ανήκει, να μην ανησυχείς
θα τα μάθω όσα θες, του χρόνου. Θα δεις!!!
ΥΓ: Φέτος πάντως έμαθα πως γράφεται η αγάπη
με δύο -α- και ένα -i-
αρκεί να τη δείχνεις απ’ άκρη σ’ άκρη!!!

Παρασκευή, 12 Ιουνίου 2015

ΓΙΑ ΣΑΣ......ΠΟΥ ΧΡΩΜΑΤΙΣΑΤΕ ΤΗ ΨΥΧΗ ΜΟΥ!!!!!








Μια ακόμη χρονιά έφτασε στο τέλος της και θυμάμαι όλα αυτά που ζήσαμε μαζί. Τα μάτια μου πλημμυρίζουν χρώματα, πολλά χρώματα…


Λευκό, η αθωότητα στα βλέμματα σας, οι ευτυχισμένες στιγμές, η αφοπλιστική ειλικρίνειά σας, τα όνειρα και οι ελπίδες σας.


Ροζ, η ζηλευτή ανεμελιά σας, τα γλυκά φιλιά που μου χαρίσατε τόσο απλόχερα, οι συζητήσεις μας που πάντα δημιουργούσαν ένα πλατύ χαμόγελο στα χείλη μου.


Πράσινο, τα ατελείωτα παιχνίδια μας, οι στιγμές συνεργασίας και αλληλοβοήθειας. Αυτές που μου έδιναν τα πιο ισχυρά μαθήματα ανιδιοτέλειας. Αυτές που με μάθαιναν να δίνω χωρίς να ζητάω τίποτα.


Κίτρινο, τα μακρινά και τόσο φωτεινά ταξίδια μας σε παραμυθένιους κόσμους. Εκεί που ζωντάνευαν τα ζώα, οι νεράιδες, τα αντικείμενα και ό,τι ακόμα βάζει το μυαλό σας. Εκεί που η φαντασία ήταν ο πιο τρελός οδηγός.


Μπλε, η ώρα της χαλάρωσης ακούγοντας μουσική, τα τραγούδια που ντύνατε με τις μελωδικές φωνές σας, ο άκρατος ενθουσιασμός σας για τα πιο απλά πράγματα που εγώ τα έχω σαν δεδομένα.


Γαλάζιο, οι ζεστές αγκαλιές σας, ο ειλικρινής και γλυκός τρόπος να ζητάτε συγνώμη όταν πληγώνετε κάποιον, η αυτοπεποίθηση σας ότι θα τα καταφέρετε.


Μαύρο, οι αθώες φοβίες σας, οι στιγμές θυμού και έντασης, τα ξεσπάσματα σας.


Γκρι, τα ζεστά δάκρυα σας που ανέλπιστα γρήγορα μετατρέπονταν σε γέλια και χαρές.


Καφέ, οι διαφωνίες σας, τα επιχειρήματα των διαπραγματεύσεων σας που σχεδόν πάντα με άφηναν άφωνη.


Φούξια, οι αναρίθμητες σκανταλιές σας, ο διεγερτικός χορός σας, τα ξεκαρδιστικά γέλια σας που με παρέσυραν χωρίς να το αντιλαμβάνομαι.


Μωβ, η θλίψη που ζωγραφιζόταν στα πρόσωπα σας και με τόση αγωνία ήθελα να την εξαφανίσω.


Κόκκινο, το πιο βαθύ κόκκινο είναι η αγάπη μας. Όλα τα «Σ’ αγαπώ» που ανταλλάξαμε καθημερινά. Κόκκινο, η αγάπη που δεν μου έλλειψε ποτέ.


Όλα τα χρώματα είναι στα μάτια μου, στα μάτια μιας δασκάλας. Όλα τα χρώματα είναι η ΕΥΤΥΧΙΑ…


Αφιερωμένο στα παιδιά μου.
Δεν ξέρω αν σας έμαθα κάτι, αλλά εσείς με μάθατε τόσα πολλά!
Σας ευχαριστώ ολόψυχα.

http://enakeimenomiaeikona.blogspot.gr/2015/06/blog-post_11.html
ΖΩΗ ΠΑΠΑΔΑΚΗ (ανέκδοτο κείμενο)

Τρίτη, 9 Ιουνίου 2015

ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΜΕ ΤΙΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΜΑΣ.....ΣΤΟ ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ!!!!



ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΒΔΟΜΑΔΑ...ΚΑΙ ΕΙΠΑΜΕ ΝΑ ΠΕΡΑΣΟΥΜΕ ΑΚΟΜΗ ΚΑΛΥΤΕΡΑ !!!!!
  ΝΑ ΦΤΙΑΞΟΥΜΕ ΚΙ ΑΛΛΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ!!!!! ΤΟ ΧΘΕΣ ΚΑΙ ΤΟ ΣΗΜΕΡΑ, ΣΤΟ ΟΛΟΗΜΕΡΟ, ΗΤΑΝ ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΕ ΙΠΠΟΤΕΣ, ΔΕΣΠΟΣΥΝΕΣ ΚΑΙ ΚΑΣΤΡΑ......



Η ΠΟΡΤΑ ΤΟΥ ΚΑΣΤΡΟΥ......ΑΝΕΒΑΙΝΕΙ ΜΕ ΣΧΟΙΝΙΑ!!!!! ΜΑΘΑΙΝΟΥΜΕ ΚΑΙ ΦΥΣΙΚΗ......
ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΤΟΟΟΣΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ....ΑΣ ΦΑΜΕ ΛΙΓΑ ΚΕΡΑΣΑΚΙΑ......

ΠΙΟ ΚΑΛΑ ΔΙΠΛΑ ΣΤΟ ΚΟΥΒΑ......ΘΑ ΦΤΗΝΩ ΤΑ ΚΟΥΚΟΥΤΣΙΑ!!!!


ΧΜΜΜ!!! ΩΡΑΙΟ ΤΟ ΜΠΙΣΚΟΤΟΠΑΓΩΤΟ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΣ!!!!


ΑΥΡΙΟ....ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΜΕ ΓΛΥΚΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΑΚΙ!!!! 

ΚΑΛΟ ΣΑΣ ΑΠΟΓΕΥΜΑ!!!!

ΠΑΙΔΙΑ ΜΗΝ ΞΕΧΑΣΕΤΕ ...ΤΑ ΜΠΟΥΚΑΛΑΚΙΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΦΑΡΟΥΣ!!!!!!

Τετάρτη, 3 Ιουνίου 2015

Η ΓΟΡΓΟΝΑ ΤΑΞΙΔΕΥΕΙ ΤΟΝ ΜΙΚΡΟ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟ

Το κάναμε και το ταξίδι μας με την Γοργόνα.....Ξεκινήσαμε....πήγαμε σε άλλα μέρη...μακριά!!!
Σε άλλους τόπους...και άλλους χρόνους.....αγαπημένους....αλησμόνητους..!!!







"Και αλοίμονο σε όποιο λαό ξεχάσει το όνομα του."""

Ένα δικό μου όνειρο ήταν η Γοργόνα.....Στο κάλεσμα της, δέχτηκαν με χαρά  η Χρυσούλα και η Κική.. συνοδοιπόροι και συνταξιδιώτες να γενούν....με μεγάλη χαρά και προθυμία!! Τις ευχαριστώ τοοοοοοόσο πολύ!!!!!! Χωρίς το στήριγμα τους, ίσως να μην γινόταν αυτό το ταξίδι....
          
   "ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΘΑ ΓΙΝΟΥΝ ΑΛΗΘΙΝΑ
               ΑΝ ΕΝΩΣΟΥΜΕ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΑΣ ΣΦΙΧΤΑ"
ΣΥΝΘΗΜΑ ΚΑΙ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΕΝΟΣ ΛΑΟΥ, ΠΟΥ ΠΕΡΑΣΕ ΠΟΛΛΑ.....ΑΛΛΑ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΕ!! ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΔΥΣΚΟΛΙΕΣ, ΠΟΛΕΜΟΥΣ, ΠΡΟΣΦΥΓΙΑ...
ΚΑΙ ΑΠΟΦΑΣΙΣΑΜΕ ΝΑ ΤΟ ΔΙΑΦΕΝΤΕΨΟΥΜΕ.....ΣΤΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ ΜΑΗ, ΠΟΥ ΔΙΟΡΓΑΝΩΝΕΙ Ο ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΚΑΛΑΜΠΑΚΙΟΥ ΚΑΘΕ ΧΡΟΝΟ....
 ΦΕΤΟΣ ΕΙΧΕ ΤΙΤΛΟ: "100 ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΛΑΜΠΑΚΙ"...



Το ταξίδι μας ,ξεκίνησε......

"η μακρόμαλλη γοργόνα
η αδελφή του μακεδόνα
ζει στην πλάτη της θαλάσσης 
πλάσμα αγέννητο της πλάσης.....
....

ένα πλοίο σταματήσει
με φωνή στοιχειού προβάλλει
και αντηχεί η φωνή στο πέλαγος
«ζει ο βασιλιάς Αλέξανδρος»;



Ο μικρός μας ο Γιαννάκης , μαζί με τον μπαμπά του και την μανούλα του......
ΜΙΑ ΥΠΕΡΟΧΗ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗ ΣΤΙΓΜΗ....ΜΑΣ ΤΡΑΓΟΥΔΟΥΝ :
"Η μάνα εν κρύο νερόν"
ΜΠΡΑΒΟ ΣΑΣ ΚΑΙ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΣΤΟΝ ΜΙΚΡΟ ΜΑΣ ΤΟ ΓΙΑΝΝΗ....
ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΣΤΑΥΡΟ- ΦΩΤΕΙΝΗ ΚΑΙ ΓΙΑΝΝΗ!!!!



"άστραψε η ανατολή στο πέλαγος της Θράκης 

φώτισε τα παράλια του πόντου τα καράβια 

και η γοργόνα φάνηκε στη πλάτη της θαλάσσης 

ένα μικρό παιδί κρατεί και «Αλέξανδρο» το λέει."


ΘΡΑΚΗ




ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ


πως τουτη η γη και η θαλασσα είναι η μακεδονια
του μεγα αλεξανδρου ητανε πατριδα αγαπημενη
μα δακρυσε και δεν του λεει για την θεσσαλονικη.
μα ένα πουλακι στεριανο με ανθρωπινη λαλιτσα
λεει στον μικρο αλεξανδρο, κρυφα, ολη την αληθεια.
του μεγαλεξανδρου η αδερφη πως ηταν η γοργονα
«θεσσαλονικη» ητανε ως τοτε το ονομα της.
πως ο μεγαλεξανδρος εβρηκε και κρατουσε
κρυφα το αθανατο νερο σε ασημενιο τασι
κι αυτή που δεν το γνωριζε στη θαλασσα το ριχνει
και σαν της το ΄παν έπεσε στο κυμα να πεθανει.



ΘΑ ΚΡΑΤΗΣΕΙ....ΔΕΝ ΘΑ ΚΡΑΤΗΣΕΙ Ο ΚΑΙΡΟΣ....






Και αλοίμονο σε όποιο λαό ξεχάσει το όνομα του.
Αυτό το ξέρουνε οι ποιητές, Μα όχι οι κυβερνήτες
Και μοναχοί παλεύουνε με όπλο τους τη πένα....


- ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ--ΣΑΡΑΝΤΑ ΠΑΛΗΚΑΡΙΑ


Μα σαν μαρμάρωσε ο καιρός, σαν κάτι να συμβαίνει
Γέμισε η Πελοποννησος αρματολούς και κλέφτες
Εχουν μεγάλη σύναξη, μετράνε τα αρματα τους
Ελευθερία Ή Θάνατος, αυτόν τον όρκο παίρνουν.






ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΩΝ ΤΟΥ 1ου ΟΛΟΗΜΕΡΟΥ ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟΥ ΚΑΛΑΜΠΑΚΙΟΥ










ΑΝΤΕ ΚΑΙ ΝΑ ΓΛΕΝΤΗΣΟΥΜΕ.......





"ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΘΑ ΓΙΝΟΥΝ ΑΛΗΘΙΝΑ
               ΑΝ ΕΝΩΣΟΥΜΕ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΑΣ ΣΦΙΧΤΑ"


ΜΙΑ ΑΓΚΑΛΙΑ....ΕΝΑ ΣΩΜΑ....ΜΙΑ ΨΥΧΗ.....
ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ!!!!!!!


Η ώρα του αποχωρισμού είναι βουβή όπως πάντα,
Μέσα στο βλέμμα χάνονται βαθιά ο ένας του άλλου.
Αυτή βάζει το πέλαγο μπροστά της και μακραίνει
Κι όσο να πεις χιμάει αυτός με το σκαρί ξοπίσω.


Τι κι αν ορτσάρει ο Αλέξανδρος, ποτέ δεν θα τη φτάσει
Φεύγει η Γοργόνα, χάνεται κι αχνάρια δεν αφήνει.
Κάποτε αυτή από μόνη της το πλοίο θα σταματήσει
Και σαν στοιχειό της θάλασσας τους ναύτες θα ρωτήσει:
ΖΕΙ Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ; 


( ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ: Η ΓΟΡΓΟΝΑ ΤΑΞΙΔΕΥΕΙ ΤΟΝ ΜΙΚΡΟ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟ-ΜΑΡΙΖΑ ΚΩΧ



ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΜΑΝΟΥΛΕΣ!!!!

Για την Μανουλα τους τα παιδια......δούλεψαν σκληρά!!!!! Αχχχ!!!! πόσο σε αγαπούν ΜΑΜΑ!! Ανθοδέσμες.....κρεμαστό κόσμημα από τα ...